|
«رِزقِ حَسَنِ الهی و شیخِ حَسَنِ ما» |
|
نویسنده : Admin
|
|
بسم الله الرحمن الرحیم«رِزقِ حَسَنِ الهی و شیخِ حَسَنِ ما»« و الذین هاجَروا فی سبیلِ اللهِ ثُم قُتلوا أو ماتوا لَیَرزُقَنَّهُمُ الله رِزقاً حَسَناً ... » حج/58«حاج شیخ حسن ابراهیمی» گرامی نام و ناموری است دیر آشنا در میان خویشانِ محترم و همرزمانِ دوران غربتِ نهضت به رهبری امام راحل ـ قدّس سرّه ـ و در میان مبارزینِ فلسطینیِ آن زمان، دیگر مبارزان مسلمان، طلاب و فضلای غیر ایرانی و همة دوستان و همکاران خوب آن جناب در صحنه های مبارزه و علم و عالِم پروری. امّا ... امّا دریغا که مرگ ناگهانی آن بزرگوار همه را غافل گیر و داغدار کرد و به سوگ نشاند. رحمت الله علیه. این مصیبت را به همگان تسلیت می گویم. «حاج شیخ» به لطف خویشاوندیِ نزدیکش با فقیه عالیقدر، حضرت آیت الله العظمی منتظری ـ رضوان الله علیه ـ از نوجوانی بلکه از کودکی با معظّم له مأنوس و دلبستة به ایشان بود. «شیخ جوان» به هنگامی که فقیه عالیقدر به طبس تبعید شدند با سخنرانی پرشور خود علیه رژیم شاه در طبس، تحت پیگرد ساواک قرار گرفت و ناگزیر به خارج از کشور هجرت کرد و به همسنگر دیرین خود؛ شهید بین الملل، حضرت حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ محمد منتظری-رحمت الله علیه- و سایر یاران انقلابی و مهاجر خود پیوست و سال ها در پاکستان و دیگر کشورها با وجود سختیِ غربت و مشکلات توان فرسا و کمبود امکانات به مبارزات خود ادامه داد و بخش مهمی از کارهای انقلابیون مسلمانِ ایرانی و غیر ایرانی را مدیریت کرد و سامان بخشید.اما کار بسیار مهم ایشان، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بنیانگذاری حوزة علمیة بزرگ طلاب غیر ایرانی و تربیت صد ها روحانی در شهرستان های قم و نجف آباد بود.در این مورد نیز مشکلات، فراوان و امکانات ،کم بود. اما وی به برکت ایمان و توکل راستین و همّت بلند خود و درک اهمیت و ضرورت این کار، و پشتکار و ابتکار خویش و آشنایی با چند زبان خارجی، توانست با همکاری جمعی از روحانیون فداکار، کاری کند کارستان و خداپسند و بی مانند و ماندگار. در این راستا به یقین، تشویق ها و کمک های فراوان فقیه عالیقدر، بسیار راهگشا و کارساز بود.به خوبی به یاد دارم « شیخ خود ساخته » پس از سالها تلاش و فداکاری مخلصانة خود و همکارانش- که در پرتو آن همه چیز آماده شد و کارها سامان یافت و امکانات فراهم آمد- وقتی با بی مهری ها و تنگ نظری ها مواجه و از مسئولیت خود، کنار گذاشته شد می گفت: من می خواستم طنین «قال الباقر علیه السلام و قال الصادق علیه السلام» تا قلب آفریقا و دیگر جاها پیش برود و چنین شد و این ندا به همه جا رسید. از این رو، از این پس هر کسی آن حوزه را اداره کند برای من مهم نیست! آفرین بر دارندگان این گونه وارستگی ها و بزرگواری های کمیاب!« حاج شیخ حسن» پس از پیروزی انقلاب با بینش و هوشمندی خوب و تجربه و اطلاعات وسیعی که داشت در روند صف بندی های گوناگون و حوادثِ خوشایند و ناخوشایند و پیچیده انقلاب، کمتر آسیب دید و توانست با سعة صدر خود، با همة مراجع عظام و بزرگان انقلاب و مسئولان، مرتبط باشد و به رتق و فتق امور بپردازد.«شیخ بزرگوار» از کار خسته نمی شد. راحت طلب و بی تفاوت نبود. کارگشایی های فراوانی مخصوصا برای طلاب غیر ایرانی داشت. از هر فرصت و امکانی برای افزایش امکانات و حل مشکلات آنان استفاده می کرد. در این میان، همسر و فرزندان گرامی ایشان با درک اهمیت و عظمت کار شیخ و گرفتاری های زیاد وی، صبورانه و فداکارانه همه ناملایمات چنین زندگی را تحمل می کردند. إن شاء الله از خدای بزرگ، از این بابت، اجری ویژه بگیرند و همیشه سربلند و عزیز باشند.« شیخ توانمند»، در دوره اصلاحات، به وزارت کشور به عنوان مسئول امور اتباع خارجی راه یافت و به خدمت پرداخت. او با این همه، هرگاه، خواسته و یا ناخواسته، فرصتی می یافت به درس و بحث طلبگیِ خود، روی می آورد و با جمعی از دوستان سرگرم مباحث علمی می شد.یکی دیگر از کارهای با ارزش و ماندگار«حاج شیخ»، تأسیس مرکز بزرگ قرآن پژوهی است در شهر مقدّس قم با کتابخانه ای مناسب. سالهاست که از این مرکز برای مطالعة روحانیون و احیاناً گذراندنِ دوره های ویژة آموزشی پژوهشیِ فضلا استفاده می شود. ذکر دیگر ویژگیها و کارها و باقیاتُ الصّالحات و خُلقیاتِ خوب آن مرحوم، مجال و اطلاعات بیشتری می طلبد. لذا به همین مقدار بسنده می کنم.آن مرحوم، در چند سال اخیر با بیماری های چندی دست به گریبان بود و سر انجام بر اثر مشکلات حادّ تنفسی و ریوی در تاریخ 13/10/90 دارفانی را وداع گفت و - إن شاء الله در پرتو فضل خداوند- سر سفرة رزق حَسَن الهی نشست.عصر روز چهار شنبه 14/10/90 جمعی از روحانیون و دوستان و بستگان آن مرحوم، به امامت حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی- دامت برکاته- بر پیکر مطهرش نماز گزاردند و در جوار حرم مطهّر حضرت فاطمة معصومه- سلام الله علیها- و آرامگاه جمعی از علما به خاکش سپردند.خداوند منان آن عزیز راحل را غریق رحمت واسعة خود کند و به همسر و فرزندان و بستگان محترم آن مرحوم صبر و اجر عنایت فرماید . اللّهمّ اغفر له و لنا و لِلمؤمنین و المؤمنات.17/10/90 - دوست سوگمند آن مرحوم؛ محمود واحد
|
چاپ
|
