مرحوم آيت الله ايزدي فرزند محمد، در سال 1301هـ.ش  در خانواده اي مذهبي و متوسط از نظر اقتصادي که پدر آن خانواده از کسبه بازار  بود، در نجف آباد ديده به جهان گشود. در همان  دوران کودکي مادر مهربان خوش را از دست داد. متأسفانه مرحوم پدرش با تحصيل  علوم ديني ايشان مخالف بود، لذا وقتي به حوزه علميه راه يافت، از طرف پدر مورد بي توجهي و بي اعتنايي قرار گرفت. ولي عموي ايشان  حاج ملّا حيدر ايزدي که کاسب و عالم بود ، سر پرستي ايشان را بر عهده گرفت. (و بعد شيخ عباس ايزدي با دختر ايشان ازدواج  نمودند.) بعد از دوران دبستان در  مغازه عموي خوش کار مي کرد و ساعاتي از شبانه روز را در منزل مرحوم حاج علي منتظري به تحصيل مي گذرانيد سپس با کمک عموي خويش، و ارشاد شيخ احمد حججي به حوزه علميه قم هجرت کرد و از سن 18 سالگي، سال 1319 ه.ش به تکميل علوم ديني در قم اشتغال ورزيد، در حاليکه گرفتار فقر مادي بود  و از طريق روزه و نماز استيجاري امرار معاش مي نمود.
     آيت الله ايزدي مي فرمودند: ((وضع مالي ما به قدري بد بود که چه بسا مي شد، پاره نان هايي را که در صندق هاي نان کنار حجره ها مي ريختند بر مي داشتيم و مي خورديم )) لطف الهي باعث شد، از محضر درس حضرات آيات اساتيد زير استفاده ببرد.

     ادبيات را در قم و نجف آباد نزد شيخ احمد حججي، شيخ غلا محسين منصور و شيخ ابراهيم رياضي، قسمتي از لمعه، رسائل و مکاسب را نزد شيخ عبدالرزّاق نائيني، مقداري از لمعه را نزد مر عشي نجفي، قسمتي از مکاسب را در اصفهان نزد حاج آقا رحيم ارباب و شيخ احمد فياض، کفايه و مقداري از فقه را در قم نزد محقق داماد، فلسفه، فقه، اصول و اخلاق را نزد امام خميني، حسين بروجردي و محمد رضا گلپايگاني و بالاخره  بين سالهاي 1326تا1338 از درس فلسفه، عرفان و تفسير علامّه طباطبايي بهره برد. همزمان در اين ايام به تدريس فقه و اصول و فلسفه اشتغال داشت و همراه آيت الله منتظري و آيت الله شهيد مطهري به طور خصوصي در منزل ، خدمت امام خميني (ره) به فرا گيري منظومه حکمت(مرحوم حاج ملّا هادي سبزواري )پرداخت.

     آقاي ايزدي مي فرمودند: «من نوعاً زودتر از وقت مقرر، به درس امام خميني حاضر مي شدم و مرحوم شهيد مطهري گاهي دير مي آمد.حضرت امام روزي خطاب به آيت الله مطهري فرموند: ايشان (آقاي ايزدي)بيش از اندازه زود مي آيند وشما (آقاي مطهري) دير مي آييد.»
 

بازگشت به نجف آباد و فعاليت هاي اجتماعي و فرهنگي 

     در سال 1338 هـ .ش بعد از قريب 20  سال تحصيل در حوزه علميه قم، پس از آنکه چند سال از درگذشت مرحوم شيخ ابراهيم رياضي گذشته بود به دنبال نياز مردم، به مسقط الرّأس خود، نجف آباد مراجعت نمود و رهبري فکري، اجتماعي و سياسي حوزه علميه و مردم نجف آباد را بر عهده گرفت و با تحمل سختي ها و مشکلات فراوان، در سخت ترين شرايط ستم شاهي ، لحظه اي از ارشاد و هدايت مردم باز نماند. با اخلاص و جدّيت به تدريس فلسفه ، عرفان، منطق و فقه و کتابهاي اسفار، منظومه، طهارت، خمس (حاج آقا رضاي همداني )، مکاسب شيخ انصاري، کفايه الاصول، اخلاق، نهج البلاغه و تفسير پرداخت.

      تواضع و مسئوليت شناسي ايشان به اندازه اي بود که جامع المقدمات، گلستان سعدي و عقايد الاماميّه را هم درس مي داد. در زمان شاه ، موقعي که در مدرسه علميه «الحجه» نجف آباد از طرف ساواک بسته شده بود ، وعده اي از طلاب آن دستگير شده بودند، چند خانه خريدند تا تحصيل طلاب ادامه پيدا کند.

     توجه وي به جوانان و گسترش علوم اسلامي بين اقشار مختلف جامعه به حدي بود که حتي کتابهاي فارسي که اساتيد، نوعاً از تدريس آنها امتناع دارند وشأن خود بالاتر از آن مي دانند، همانند: اصول فلسفه و روش رئاليسم (مرحوم علامه طباطبايي) و کتاب عدل الهي و عرفان و کلام (مرحوم شهيد مطهري) را براي اقشار فرهنگي ، دانشگاهي و حوزوي تدريس مي کردند. در کنار آن در فاطميه خواهران که به وسيله آقا مجتبي آيت تأسيس شده بود ، به تدريس پرداختند.

     شب ها در مسجد ميدان و ظهر ها در حسينه اعظم نجف آباد، نماز جماعت مي خواند و به سخنراني مي پرداخت اکثر جوانان و مردم نمازگزار نيز به صف جماعت او مي پيوستند.

     آيت الله شيخ عباس ايزدي وقتي به نجف آباد آمدند، از ابتداي قرآن تا سوره مبارک يوسف را براي علماء  فضلاء عده اي از بازاريان و معلمين، با استفاده از تفاسير مختلف خصوصاً الميزان و مجمع البيان (به طور موضوعي اول صبح) تفسير مي کردند و در مناسبت هاي مختلف به شرح دعاي افتتاح، ابو حمزه ثمالي، نهج البلاغه و روايات اصول کافي مي پرداختند. اغلب سخنراني ها و خطبه هاي ايشان پر مطلب، مفيد و جنبه درسي و تحقيقي داشت.

     آيت الله شهيد بهشتي، زماني که رئيس ديوان عالي کشور بودند، در مسافرتي که به نجف آباد داشتند مورد استقبال کم نظير مردم قرار گرفتند به مدرسه علميه (الحجه) نجف آباد تشريف آوردند و سر جلسه درس تفسير آقاي ايزدي حاضر شدند و فرمودند: اينجانب خاطرات خوبي  از دوران طلبگي با شما در قم و مدرسه شيخ ابراهيم رياضي در نجف آباد دارم.

مبارزات سياسي:

     ايشان مي فرمودند از آغاز ورود به نجف آباد ، نماينده آيت الله بروجردي و امام خميني بودند. حضرت امام خميني در يک اجازه نامه اي که به ايشان داده اند مي فرمايند: «من شرايط فقاهت را در ايشان مجتمع مي بينم فله التصدي لما للفقيه فيه التصدي» يعني ايشان مجتهد هستند و هر چيزي را که مجتهد عهده دار هستند ايشان هم لياقت آن را دارند.

     آيت الله ايزدي مي فرمودند:«بعد از درگذشت آيت الله بروجردي من به نظر خودم امام خميني را در نجف آباد معرفي کردم ولذا به همان دليل ،بعد از درگذشت امام خميني ،آيت الله منتظري را لايق و طراز اول در مرجعيت مي دانم».

     او نزديک سي سال رياست حوزه علميه نجف آباد، و رهبري فکري و سياسي مردم را در دست داشت. به دنبال تبعيد امام خميني به نجف اشرف همراه آيت الله منتظري و ديگر علماء مبارز نجف آباد، نامه اي به عنوان حمايت از امام خميني و تأييد مرجعيت ايشان ، به نجف اشرف فرستادند. آري اکثر طلبه ها ، علماء، فرهنگيان، بازاريان، کشاورزان و اقشار مختلف مردم انقلابي شهرستان نجف آباد روش مبارزه با طاغوت را، اول از آيت الله منتظري  و سپس از آيت الله ايزدي آموختند. زماني که بردن اسم امام خميني ممنوع بود ايشان از امام تبليغ مي کردند. پس از سخنراني معظم له در شهادت آيت الله سعيدي که واکنش زيادي را در بين مردم ايجاد کرد، ايشان را دستگير و به مدت 6ماه به زابل تبعيد مي نمايند. بعد از بازگشت به نجف آباد به اقامه نماز جمعه که به ابتکار آيت الله منتظري پايه گذاري شده بود ، مي پردازند. با پيروزي  انقلاب اسلامي نيز از طرف امام خميني به امامت جمعه تا سال 1371 هـ .ش منصوب مي شوند. 

     همزمان با اوج گيري نهضت امام خميني، در همه مراحل انقلاب اسلامي پيش قدم بودند و مردم را بيدار و هدايت مي نمودند. در اين راستا قبل از پيروزي انقلاب، همراه عده اي از مردم و حجت الاسلام شيخ غلامحسين ايزدي (برادر خانم ايشان) دستگير و مدتي در زندان اصفهان بودند.

     وي دو نوبت از طرف مردم اصفهان، به عنوان نماينده‌ي خبرگان  براي تدوين قانون اساسي، و خبرگان رهبري برگزيده شد. 

خدمات فرهنگي و اجتماعي :

     آيت الله شيخ عباس ايزدي در طول حدود سي سال که در نجف آباد بودند، خدمات گوناگوني را انجام دادند و آثار ارزشمندي را از خود به يادگار گذاشتند از باب نمونه:

1-خدمات ارشادي و تبليغي به اقشار مختلف مردم نجف آباد و اطراف
2- همکاري در ساختن فاطميّه خواهران
3-تدريس و تربيت شاگردان فراوان
4-همکاري در ساختن حوزه علميه جديد(جامعه الامام منتظر )

     افراد زيادي در قم و اصفهان و نجف آباد از محضر آيت الله ايزدي استفاده برده اند که در جاهاي گوناگون کشور ، حوزه ها و مراکز علمي و فرهنگي مشغول خدمت هستند.از باب نمونه:

     روزي خدمت ايشان رسيديم درباره مرحوم آيت الله حسيني تهراني که در مشهد زندگي مي کرد و داراي تأليفاتي فراواني است، فرمودند: «آقاي حسيني تهراني زماني که در قم بودند مقداري نزد من درس خواندند و اکنون کتابهاي خو د را براي من مي فرستند و اظهار محبت مي نمايند.»

و حجج اسلام: فتح الله اميد، شيخ ابو طالب مصطفايي ، سيد جعفر طباطبايي، سيد هادي طباطبايي، عباسعلي ملکي ، محمد علي نور اللهي ، سيد وليّ الله موسوي ،رضا حججي، حيدر علي ستاري ، حسن دياني ، صفري، سيد حيدر کاظمي، سيد کمال حسيني، حسين بهرامي، محمد جعفر رحيمي، غلام رضا داوري، سيد فخر هاشمي ، حسين معزّي، جعفر جعفري ، سيد هاشم امامي، سيد حسين هاشمي ، اسدالله فاتح الجنان،   مرتضي باقري، سيد حسين اسماعيليان، شيخ حيدر علي پور نمازي، محمد علي خزائلي ، حسنعلي خزائلي، جعفر الهي، محمود واحد، قربانعلي دُرّي، سيد جواد سجادي، مصطفي حسناتي، غلامحسين نادي، غلامحسين قيصري، مهدي حسني و محمد علي مصطفايي.

اخلاقيات و خصوصيات آيت الله ايزدي :

     تقوي و پرهيزگاري پيشه‌ي او بود و هميشه ديگران را به آن سفارش مي نمود. در فقه، اصول، فلسفه، تفسير، اخلاق و... صاحب نظر بود، درس را عميق و دقيق مي گفت. از حواشي و پر گويي پرهيز داشت. گاهي هم با يک مثال يا يک لطيفه و شوخي از سختي درس مي کاست. وقت شناسي از خصوصيات بارز او بود. سؤالها را حساب شده و صريح جواب مي داد و بار دوم اگر بدون دقت سوال مي شد به شدت ناراحت مي گرديد. هيبت و نفوذ کلام او نمونه بود. در هر مجلس و محفلي که او حضور داشت، اگر کسي سخنراني و منبر بدون مطالعه و تکراري مي رفت، يا از او و ديگران تمجيد بي جهت مي کرد بر مي آشفت. به افرادي که در منبر وقت مردم را با اشعار و مطالب بي اساس مي گرفتند، رسماً اعتراض مي کرد. اگر مي ديد کسي به مردم خدمت مي کند و عنصر فعال و ارزشمندي است ، او را تشويق مي کرد. از تملّق و چاپلوسي پرهيز مي نمود، نه تملّق مي گفت و نه مي شنيد. ساده زندگي مي کرد و از تجملات به دور بود. فردي مبارز، پيرو خط امام خميني، بي توقع و بدون زحمت بود. هر کجا بود مجلس و وجودش مايه خير، برکت و وحدت بود. روش و منش او سکوت،با وقار و کم حرف زدن بود، به طوري که گويا هميشه در فکر بود. عقلش بيشتر از عملش بود. 

از غيبت، تهمت و بد گويي بيزار بود. اگر به کسي ايراد و انتقادي داشت به صورت آشکار و صريح و گاهي با تندي بيان مي کرد. اهل مطالعه و نوآوري بود. به درس و بحث خيلي اهميت مي داد؛ اگر مي ديد طلبه‌اي درس نمي خواند و به درس و مطالعه نمي پردازد سخت بر مي آشفت. روحيه شاگرد پروري قوي داشت. مجلس درس او پر مطلب بود گرچه گاهي از عبارات به سرعت مي گذشت ولي در بين به نظرات و نکات دقيق اشاره مي نمود. برخوردار از استعداد و حافظه اي فوق العاده قوي بود؛ با خواندن يک بيت شعر آن را حفظ مي کرد. پيوسته در حوزه علميه نجف آباد و در فاطميه و اصفهان و دانشگاه به تدريس فقه، اصول، فلسفه، تاريخ، تفسير و نهج البلاغه اشتغال داشت و شاگردان زيادي را پرورش داد. گاهي مي فرمودند من هر پيشرفت علمي که دارم به خاطر درس دادن است.

يار و ياور رزمندگان در طول هشت سال دفاع مقدس:

     آيت الله ايزدي در طول هشت سال دفاع مقدس، پيوسته، پشت جبهه، ياور رزمندگان بود و در وقت ضرورت در کنار رزمندگان در جبهه ها حاضر مي شد. در شهادت فرزندش چنان صبور و بردبار بود، که اسوه‌ي استقامت و الگويي نمونه براي همه‌ي خانواده هاي شهداء به شمار مي رفت. شهادت فرزندش را به فال نيک گرفت. اينجانب يک روز به عنوان عرض تسليت همراه عده اي از دوستان در معيت آيت الله شيخ نعمت الله صالحي نجف آبادي خدمت ايشان رسيديم. آقاي صالحي به ايشان تسليت گفت، سپس آيت الله ايزدي با همان وقار، متانت و صبر انقلابي که روش هميشگي او بود، در  جواب فرمودند: «شما آقايان لطف کرديد و قدم روي چشم بنده نهاديد، و خداوند فرزندي را که به ما داده بود از ما گرفت و من رفتاري را که از فرزند شهيدم احمد مشاهده مي کردم، شهادت را بر اي او پيش بيني مي نمودم».

     او هميشه پناه محکمي براي مردم و رزمندگان به شمار مي رفت و تمام شهدايي را که از جبهه هاي جنگ تحميلي مي آوردند، بر پيکر آنها نماز مي گزارد.

     آيت الله ايزدي بعد از يک عمر رياضت، خدمت به مردم، تبليغ دين، تدريس و پرورش شاگردان و استوانه هاي علمي سرانجام در صبحگاه جمعه 8 خرداد ماه سال 1371 هـ .ش بدرود حيات گفت.

تشييع جنازه غم انگيز آيت الله شيخ عباس ايزدي :

     شهر با پارچه هاي عزا آذين بندي شده بود و مردم شهيد پرور نجف آباد شال عزا بر تن داشتند. گويا همه احساس مي کردند گوهري بس گرانبها و ارزرشمند و چهر ه اي خدمتگذار که مايه وحدت همه اقشار بود را از دست داده اند. 

     پيکر آن مرحوم را به مدرسه علميه (الحجه) داخل شبستان که سالها آنجا تدريس و سخنراني داشت آورده بودند، طلاب و مردم قدر شناس دسته دسته مي آمدند و با پيکر اين عالم فرزانه وداع مي کردند. کسي بر اين باور نبود که او ديگر با ما سخن نمي گويد، از همه جا صداي آهنگ قرآن به گوش مي رسيد. هنگام طلوع خورشيد جمعيت فراواني از قم، تهران، اصفهان، مبارکه، شهر ها و روستا ها از شاگردان و دوستان آمده بودند؛ محشري بود؛ هر لحظه بر تعداد جمعيت تشييع کننده افزوده مي شد و به اطراف حوزه علميه (الحجه) مي آمدند. مدرسه، خيابان و تمام کوچه هاي اطراف از جمعيت پر شده بود. چند کيلو متر امتداد جمعيت بود که آيت الله شيخ عباس ايزدي نماز مي خواند. زمزمه اي بود که آيت الله العظمي شيخ حسينعلي منتظري نماز بر ايشان مي خواندند. مردم عزا دار از طرفي به خاطر رحلت اين عالم و  چهره خدمتگذار ناراحت بودند و از طرفي براي ديدن آيت الله منتظري لحظه شماري مي کردند.

     مارش عزا طبق معمول نواخته شد، الحق مردم خوب اظهار علاقه و محبت نمودند. مردم، شاگردان، دوستان لشکري و کشوري جنازه را بر سر دست ها حرکت مي دادند و به سر و صورت مي زدند و فرياد مي زدند عزا عزا است امروز – منتظري صاحب عزا است امروز، عزا عزا است امروز –ايزدي پيش خداست امروز. ايزدي با شهداء است امروز ، آري آيت الله ايزدي به ديدار فرزند شهيدش احمد ايزدي مي رفت .

     تابوت در کثرت جمعيت و شور و هيجان مردم ، به ميدان اصلي شهر روبروي مسجد جامع رسيد . در حالي که از کثرت جمعيت جاي سوزن انداختن نبود، خبر آمد که آيت الله منتظري بر جنازه نماز مي خوانند با اعلان اين خبر جمعيت حاضر که مشتاق ديدار آيت الله منتظري بودند به حرکت در آمدند. تا مدت زيادي فشار جمعيت اجازه نداد ايشان براي اقامه نماز بر پيکر اين عالم رباني جلو بيايند. بالاخره با وجود ازدهام جمعيت آمدند و به احساسات مردم  پاسخ دادند. لحظه اي سخنراني کردند و به فضل و تلاش و مجاهدت هاي اين عالم رباني اشاره نمودند، از حضور مردم نيز تشکر کردند.

     وقتي مي خواستند به جنازه نزديک شوند و نماز بخوانند باز جمعيت اجازه نمي دادند بنده که در فاصله بين ايشان و تابوت آيت الله ايزدي بودم نا هماهنگي روشني را در بين برادران پاسدار و نظامي مشاهده مي کردم اگر آنها دست به دست هم مي دادند ، مشکل بر طرف مي شد. در هر صورت اين وضعيت حدود ده دقيقه طول کشيد و بر اثر ازدحام جمعيت تابوت به بدن آيت الله ايزدي فشار آورد و کفن را خون آلود کرد، (به اندازه اي که وقتي حاج آقا حسن رضويان خواستند بدن را در قبر بگذارند ديدند کفن خون آلود شده لذا دوباره کفن را به قصالخانه بردند وتطهير کردند). به هر حال آيت الله منتظري به بنده فرمود شما با عده اي جلو بايستيد تا من نماز را بخوانم بالاخره نماز را خواندند. سپس مردم پيکر اين عالم مجاهد را تا گلزار شهدا ء که چند کيلو متر را بود به نشان احترام بر دست هاي پاک خود تشييع کردند و در مدخل ورودي جنت الشهدا کنار مرحوم حاج علي منتظري، به خاک سپردند. روحش شاد يادش گرامي.

پيام آيت الله العظمي منتظري

«انا لله وانا اليه راجعون»
«اذا مات المؤمن الفقيه ثلم في السلام ثلمه لايسدها شيء»

     رحلت ناگهاني عالم متّقي و روحاني خدمتگذار، امام جمعه نجف آباد، حضرت آيت الله آقاي حاج شيخ عباس ايزدي طاب ثراه که عمري را با خلوص و صميميت به تدريس علوم اسلامي و ترويج دين مبين و خدمت به اسلام و انقلاب گذراندند، ضايعه بزرگي بود براي حوزه علميه و روحانيون محترم و مردم مؤمن و فداکار اصفهان و نجف آباد.

     اينجانب ضمن ابراز تأسف و تأثر عميق ، اين فاجعه ناگهاني را به حضرت ولي عصر «عج» و حضرات علماء، اعلام و مردم شريف اصفهان و نجف آباد و باز ماندگان محترم آن مرحوم بخصوص جناب مستطاب حجه الاسلام آقاي حاج شيخ غلام حسين ايزدي و حجه الاسلام آقاي حاج شيخ حسين ايزدي دامة افاضاتهما تسليت مي گويم، و از خداوند قادر متعال براي آن مرحوم علو درجات و حشر با پيامبر اکرم«ص» و ائمه اطهار «سلام الله عليهم اجمعين» و براي همه بازماندگان مرحوم و مردم شريف اصفهان و نجف آباد صبر جميل و اجر جزيل و توفيق خدمت به اسلام عزيز را مسألت مي نمايم .

والسلام علي جميع اخواننا  المسلمين ورحمة الله و برکاته
حسينعلي منتظري 8/3/1371

پيام حضرت آيت الله خامنه اي

«انا لله وانا اليه راجعون »

     درگذشت عالم متعّهد و روحاني جليل القدر، آيت الله آقاي حاج شيخ عباس ايزدي امام جمعه محترم نجف آباد را که عمر شريف خود را در خدمت به اسلام و مسلمين سپري کرد و از سابقون در مبارزه عليه رژيم ستم شاهي بود، را به محضر ولي عصر ارواحنا له الفداء و به جامعه علماء و مردم شريف و غيور و مؤمن و آگاه نجف آباد تسليت مي گوييم، ايشان از خدمتگذاران صادق و لايق نظام اسلامي و از مشتاقان خدمت به مردم بود و تا آخر عمر در همين راه قدم گذاشت. خداوند رحمت واسع خويش را شامل حال ايشان بفرمايد. از خداوند بزرگ براي آن مرحوم علو درجات و براي بازماندگان و بيت محترم ايشان صبر جميل و اجر جزيل مسألت دارم.

سيد علي خامنه اي 9/3/1371

     بخشي از آثار و تأليفات آيت الله ايزدي که بعد از فوت ايشان از درس ها و سخنراني هاي نام برده گردآوري شده عبارت است از:

1-(شوق ديدار )قصه ي حضرت موسي در قرآن
2-(آيينه حريم )شرح و تفسير خطبه اول نهج البلاغه
 3-(کليات اخلاق)
4-(شرح و تفسير دعاي افتتاح ) و ...