محمود يوسفي غروي

آيت الله شيخ محمود يوسفي غروي نجف آبادي فرزند جعفر در سال 1303 هـ.ش در نجف آباد پا به عرصه ي وجود نهاد. در سال 1318 هـ.ش به تشويق شيخ احمد حججي نجف آبادي وارد حوزه علميه نجف آباد و سپس اصفهان گرديد و مدتي خدمت آيت الله سيد علي آيت نجف آبادي شاگردي کرد.
در سال 1319هـ.ش زماني که آيت الله حائري يزدي به رحمت ايزدي پيوسته بود به حوزه ي علميه ي قم رفت، با امام خميني آشنا شد و خدمت ايشان امتحان داد. شرايع را نزد مرحوم شيخ ابو القاسم حججي برادر شيخ احمد حججي خواند. در ايام جنگ جهاني دوم سال 1361هـ.ش براي تکميل تحصيلات و زيارت عتبات عاليات از راه کويت عازم نجف اشرف گرديد.
ايشان مي فرمودند: «از راه دريا به نجف رفتم روز هفت روز در دريا بودم. دريا متلاطم شد، براي رفتن به نجف اشرف هر روز زيارت عاشورا را مي خواندم و پول مسافرت از ايران به نجف را نداشتم لذا لحاف و وسيله مختصري که در مدرسه فيضيه داشتم به صد تومان فروختم و به عراق رفتم. در نجف اشرف حلقه نشين درس حضرات عظام: فاضل قائيني (پدر زن آيت الله رحمتي سير جاني )، ميرزا باقر زنجاني، شيخ حسين حلّي، ميلاني، سيد جمال گلپايگاني ، سيد ابوالقاسم خويي، مرحوم سيد محمود شاهرودي، امام خميني، سيد محسن حکيم ، سيد عبدالهادي شيرازي، سيد کاظم شيرازي و مدرس افغاني شد. عمده درس خود را از محضر آيت الله شاهرودي فرا گرفت. به خاطر شدت علاقه اي که از قم به امام خميني پيدا کرده بود در نجف اشرف به دعوت امام يکي از اعضاء هيأت استفتاء منزل ايشان شد.»

ارتباط با شهيد مصطفي خميني
آيت الله شيخ محمود يوسفي غروي مي فرمودند: «شهيد آيت الله سيد مصطفي خميني، فرزند امام مي خواستند حاشيه اي بر عروة الوثقي بنويسند، به من گفتند شما را براي اين کار از بقيه افضل مي دانم. مايل هستم با من همکاري کنيد و جلساتي داشته باشيم (من قبول کردم ). اين همکاري ادامه داشت تا شب قبل از رحلت آن بزرگوار در مجلس ترحيمي، قرار گذاشتيم فردا همديگر را ببينيم. من دو شب قبل از رحلت آن بزرگوار خوابي ديدم، که در مقبره سيد ابوالحسن اصفهاني در جوار علي«ع»با سيد مصطفي هستم و مسئول تشريفات آن مقبره، براي ما قالي پهن کرد و آقا مصطفي نشست. به نظرم رسيد که حضرت امير المؤمنين و مرحوم آيت الله سيد ابوالحسن از ايشان دعوت کرده اند  و اتفاقاً در مقبره اي کنار حضرت علي «ع» به خاک سپرده شد. بعد از آنکه امام خميني به پاريس رفت ما در مدرسه صدر نجف مجلس گرفتيم و چون سخنران به امام دعا نکرد من به او اعتراض کردم. اينجانب اين ايام در نجف اشرف رنجها کشيدم. دو فرزندم را صدام کشت ابتدا پسرم شيخ محمد سجاد را گرفتند و فرداي آن روز مرا تهديد کردند که تو را دستگير مي کنيم، از اين رو مدتي مخفي شدم. فرزندم را زير شکنجه کشتند. پسر ديگرم (بدون اطلاع من) جسد آن شهيد را تحويل گرفته و دفن کرده بود تاشش ماه شهادت او را به من خبر ندادند، مدتي نگذشت که اقدام به دستگيري فرزند ديگرم به نام محمد مهدي کردند، زيرا وي در مجالس مختلف داستان شهادت مظلومانه برادرش را نقل کرد. او سعي کرد به ايران بيايد که پيش از رسيدن به مرز ،دستگير شد و مأموران صدام او را به شهادت رساندند».

بعد از حدود 50سال اقامت در جوار حرم امير المؤمنين «ع» و تحصيل و تدريس در حوزه علميه نجف اشرف پس از پايان جنگ سال 1371هـ.ش به دنبال فشار رژيم بعث عراق به ناچار به ايران باز گشت و در حوزه عليمه قم به اشتغالات علمي و درسي پرداخت .
نامبرده از اصحاب استفتاء حضرات آيات حسينعلي منتظري و سيد محمد شاهرودي (فرزند مرحوم آيت الله العظمي سيد محمود شاهرودي) مي باشد. وي از حافظه قوي برخوردار است تمام حکايات و قصه هاي دوران جواني را به ياد دارد. او يک فقيه خوش فکر، حاضر جواب، با تقوي، پرهيز گار و بدون هر گونه شهرت طلبي مي باشد. با قناعت و سادگي زندگي مي کند. اهل مزاح و شوخي و مطايبه هم هست و بعد از آنکه داغ چند فرزند را ديده است در اواخر به مرض قند،ضعف بينايي و پروستات مبتلا شده اند.با وجود همه اين سختي ها و مشکلات از قوت حافظه همچون سابق برخوردارند.

از تأليفات ايشان است:
1-«آيات الانوار في فضائل النبي والائمة الاطهار»، در يک جلد به عربي که تکميلي است بر کتاب سيد شرف الدين، پيرامون آياتي که در قرآن درباره معصومين وارد شده است.
2-تحقيق و تعليقه بر سه جلد کتاب بحار الانوار مرحوم علامه مجلسي قسمت مطاعن خلفاء