احمد حججي

آيت الله شيخ احمد حججي فرزند مولي حسين، سال 1303 هـ .ق  در نجف آباد به دنيا آمد. تحصيلات مقدماتي را نزد پدر و علماء زمان خود آموخت. سپس با حمايت پدرش به نجف اشرف مهاجرت نمود و به درس حضرات آيات: آخوند خراساني  و سيد محمد کاظم يزدي حاضر شد و به کمال علمي و مقام اجتهاد رسيد. در سال 1330هـ .ق  به دنبال درگذشت پدر و وصيت او بر اي سر پرستي خانواده و باز ماندگان به ناچار نجف را ترک مي کند و به زادگاهش نجف آباد باز مي گردد و به ارشاد جوانان و مردم و تبليغ احکام دين مي پردازد. همزمان در اصفهان به درس آيات عظام حاج ملا صادق و مرحوم فشارکي مي رود و در کنار آن جلسات تدريس تشکيل مي دهد.
مرحوم حججي در نجف آباد باعث رشد و آگاهي مردم و فراهم شدن هسته مرکزي حوزه علميه نجف آباد شد و با درايت و روانشناسي خاصي زمينه يک انقلاب فرهنگي را فراهم ساخت که تا کنون شاگرداني که تربيت کرده است وجود دارند. آيت الله منتظري مي فرمايند: «مرحوم شيخ احمد به جذب و پرورش طلاب در نجف آباد معروف بود ... روي طلاب عنايت داشت ...  ايشان واقعاً به نجف آباد و حومه آن خيلي حق دارد؛ پدر من و خيلي از افراد ديگر از تربيت شدگان ايشان بودند، من هم تقريباً تربيت شده‌ي ايشان هستم. قسمت هايي از سيوطي را در «مدرسه نوريه» اصفهان، نزد ايشان خواندم؛ بعد، ايشان بر اثر مرض قند و کفگيرک از دنيا رفت و عمر زيادي نکرد. طلاب را بسيار مورد تشويق قرار مي داد و روي همين اصل در منطقه نجف آباد و اطراف و حومه آن عده بسياري به سراغ تحصيلات علوم دينيه رفتند و بين آنان اساتيد و فضلاي کثيري پيدا شد.
با يک برداشت و درک صحيح از دين و مذهب که هنوز پس از حدود سي سال شهرستان نجف آباد را مي توان کانون علم و دانش و مذهب شمرد و گذشته از علماء و فضلاء آن شهر، حدود نيمي از مردم نجف آباد، تا اندازه اي با علوم عربي و اسلامي آشنا مي باشند و در درک مسائل مذهبي امتياز خاصي دارند.
پدر من بر عروه الوثقي (سيد محمد کاظم) مسلط بود و از حفظ داشت و اين از برکات شيخ احمد بود [او]خود را نمي گرفت، مردمي بود درس خارج داشت. ما در درس خارج رسيده بوديم و درس ايشان مي رفتيم ذوق فقهي خيلي خوبي داشت و استنباط او از روايات خوب بود.
اسم آقاي بروجردي را من از ايشان شنيدم. مردم با او معامله اجتهاد و مجتهد مي کردند. 26 و 27 ساله بود که از نجف آباد برگشته بود؛ منبر مي رفت و موعظه مي کرد. من همراه او به اصفهان و قم آمدم و وقتي نجف آباد مي آمد مردم از کثرت مراجعات او را به اين طرف و آن طرف (براي حل مشکلات) مي بردند.
يک روز با الاغ از اطراف مي آمديم به من گفت شيخ حسينعلي ببين اين الاغ ها به هم که مي رسند احوال پرسي مي کنند» يعني صدا مي کنند ولي مردم به هم سلام نمي کنند.
آيت الله ابراهيم اميني مي گويد:
«او عالمي بسيار خوش اخلاق و مهربان و بي آلايش و مخلص و با تقوا بود. در کمال سادگي رندگي مي کرد  و در ترويج احکام دين و ارشاد مردم کوشا بود.»

خصوصيّات اخلاقي آيت الله حججي:
1-مردمي بودن و معاشرت سازنده در منزل و مسجد و در بين راه با مردم  2-حل اختلافات 3-خوش ذوق 4-در اظهار نظر و انتقاد شجاع بود  5-ساده زندگي مي کرد به صورتي که هر دو خانواده‌ي او در يک اطاق زندگي مي کردند فرزند  ايشان حجت الاسلام و المسلمين شيخ رضا حججي مي گويد: «لباس و خوراک ايشان همان کرباس نجف آباد و نان جوين بود و پيوسته با طلاب علوم دينّيه، مانند يک پدر مهربان و دلسوز، رفتار مي کرد و از آنها دلجويي مي نمود...»
شيخ احمد حججي در نيمه صفر سال 1365 هـ .ق در سن 65 سالگي در نجف آباد بر اثر عارضه قند رشته عمرش را گسست و در يک تشييع جنازه بزرگ در قبرستان شش جوبه به خاک سپرده شد ولي متأسفانه بعد از انقلاب اين قبرستان به همراه قبر مرحوم حججي به عنوان ساختن مسجد تخريب شد و به پارک تبديل گرديد.

آثار او :
1-پايه گذار فرهنگ مذهبي و ديني مردم نجف آباد به وسيله تبليغ و تربيت شاگردان.
2-تغيير قبله نجف آباد به طرف راست در حالي که تا آن وقت مستقيم بود و آيت الله منتظري مي فرمايند: «مردم تغيير قبله را قبول نمي کردند و مرحوم شيخ احمد حججي آيت الله ميرزا صادق  را از اصفهان براي اين کار به نجف آباد آورد».
3-ساختن مسجد معروف به مسجد شيخ احمد در چهار راه بازار،که بعد از ايشان فرزندش شيخ رضا حججي مسجد را گسترش دادند و در کنار آن کتابخانه بزرگي همراه سالن مطالعه درست کردند.
4-تربيت شاگردان و جوانان و آوردن آنها به حوزه علميه نجف آباد اصفهان و قم،که ثمره اين حرکت فرهنگي ايشان ده ها نويسنده، عالم، مبلّغ، مرجع تقليد و خدمتگذار بود که از زمان ايشان تا کنون همچنان ادامه دارد.

از باب نمونه به تعدادي از آيات و علماء نجف آباد اشاره مي شود:
حاج علي منتظري(پدر آيت الله منتظري)، حسينعلي منتظري، عباس ايزدي، ابراهيم اميني، غلامحسين منصور، ابراهيم رياضي که تربيت  شده ايشان بود، اسد الله صفر نوراللهي، مرحوم سيد محمد باقر حسني امام جمعه وقت نجف آباد، ابوالقاسم حججي، ابوالقاسم مسافري، غلام رضا باقري، محمد حسين حججي موحد، سيد جعفر طباطبايي، نويسنده توانا ابوالقاسم پاينده، نصرالله قضايي، محمد حبيب اللهي (همشيره زاده ايشان) حيدر علي انصاري، ابوالقاسم موحدي، محمد علي احمديان، حسينعلي محمدي اسفيد واجاني(رضوان شهري)، حسينعلي گلشادي، غلامعلي واحدي، جعفر الهي و... .