مولي علي محمد نجف آبادي

عالم و عارف بزرگ شيخ علي محمد بن محمد جعفر بن محمد رحيم بن محمد صالح بن محمد شفيع بن حبيب الله نجف آبادي اصفهاني نجفي از بزرگان علماء و فقهاء از مشاهير مدرسين و مجتهدين در اواسط قرن 13 هـ.ق در نجف آباد به دنيا آمد. پدر و اجداد او از تجار و بزرگان بودند وي بعد از پيمودن مقدمات به حوزه علميه اصفهان رفت و نزد اساتيد زيادي از جمله: جهانگير خان قشقايي و مولي محمد کاشاني درس خواند سپس به نجف اشرف عزيمت کرد و سالها از محضر آيات و مراجع بزرگ نجف اشرف همچون ميرزا محمد حسن شيرازي (صاحب فتواي تنباکو ) بهره برد بعد از مهاجرت ميرزا به سامرا در سال 1991هـ.ق، او نيز به سامرا عزيمت کرد و در محضر استاد بود سپس به نجف اشرف برگشت و به تدريس معقول و منقول در مسجد هندي پرداخت و عده زيادي از دانش او استفاده بردند از خصوصيات او عزلت و گوشه گيري بود با کسي جز کتابهايش انس نمي گرفت تا آخر عمرش عيال اختيار نکرد و به تجرّد گذراند. به غير از دو روز حرام  (عيد فطر و عيد قربان ) ، تمام ايام سال روزه دار بود در شبانه روز جز يک بار نمي خورد و هميشه در حال ذکر و اهل مراقبه بود وي در نجف اشرف داراي کتابخانه ي بزرگي بود که داراي بيش از چهار هزار نسخه کتاب داشت وصي او حاج نظر علي شوشتري (صاحب حسينيه شوشتريها )کتابهاي او را به کتابخانه ي شوشتري ها در نجف منتقل ساخت و در اختيار عموم نهاد نامبرده در سال 1332 هـ.ق برابر با 1292هـ.ش در نجف اشرف از دنيا رفت و مرحوم جمال السّالکين سيد احمد کربلايي تهراني بر او نماز خواند. و همان جا به خاک سپرده شد. آيت الله شيخ محمد علي احمديان نجف آبادي از آيت الله محمدحسن عالم نجف آبادي و آيت الله سيد عبد الهادي شيرازي نقل مي کند که «علي محمد در نجف اشرف از اوتاد و افراد نمونه بود چيز هاي عجيبي در باره ايشان مي گفتند او همسر و اولاد نداشته و منزل خود را همراه چهار هزار نسخه کتاب به صورت کتابخانه وقف کرده بود (و وصي خود را آقاي سيد شوشتري قرار داد )که بعداً معروف به کتابخانه شوشتري ها گرديد و در زمان بعثي ها خراب شد و در جاده افتاد»

داستان گربه
 آيت الله احمديان مي فرمودند:«شيخ علي محمد صاحب کشف و کرامات بوده است ولي اظهار نمي کرده، او گربه اي داشته برايش غذا مي پخته وقتي گربه مي ميرد در خانه خود دفنش مي کند و بعد که به اين کار او اعتراض مي کنند مي گويد: اين گربه در نماز شب با من تکبير مي گفت و اين داستان در نجف اشرف معروف بود». از شاگردان ايشان است آيات عظام: علامه شيخ آقا بزرگ تهراني،سيد جمال الدين گلپايگاني ،علامه ذوالفنون شيخ محمد حسين غروي اصفهاني (مشهور به کمپاني)، سيد عبدالهادي شيرازي، شيخ محمد حسن علامه نجف آبادي، مولي حاج ميرزا علي آقا ايرواني، سيد شمس الدين محمود مرعشي نجفي مدفون در نجف اشرف و آيت الله سيد شهاب الدين مرعشي نجفي.

آيت الله العظمي مرعشي نجفي درباره استادش مولي علي محمد نجف آبادي مي فرمايد:«علامه حاج مولي علي محمد نجف آبادي اصفهاني زاهد و عابد بود روزها روزه دار و شب ها به عبادت مي پرداخت، در مدرسه ساکن بود، همسر نداشت. اهل سير و سلوک و تزکيه نفس بود. پير مردي فقير بود، که بنده هر شب مقداري غذا برايش مي بردم. يک روز نزديک غروب چون مادرم را حالت وضع حمل رخ داده بود از مادربزرگم شام مولي علي محمد را خواستم مادر بزرگ با اوقات تلخي گفت اکنون دخترم در اين حالت است و من متوجه او هستم تو به فکر شام مولي علي محمد هستي؟ به هر حال شام را آماده کرد آن را به مدرسه آوردم ولي او نپذيرفت و گفت اين غذا را نمي خورم چون آن پير زن ناراضي بود از من اصرار از او نپذيرفتن به منزل برگشتم و جريان را براي مادر بزرگم تعريف کردم او از عمل خود پشيمان شد و از من عذر خواهي کرد. دوباره شام را برگرداندم اين بار حاج علي محمد بدون درنگ در را گشود و گفت حال اين غذا برايم گوارا است».
روزي آيت الله مرعشي نجفي به نگارنده فرمودند: «مولي محمد نجف آبادي مرد زاهدي بود و من در آخرين لحظات مرگش بالاي سرش بودم. او به گردن من حق دارد».